Warsztaty Scenariopisarskie: Od Wspomnienia do Obrazu
PROFIL UCZESTNIKA: Zajęcia dla osób wykazujących się kreatywnością i pasją do opowiadania historii. Pozostali uczestnicy – obserwacja bierna.
I. Wstęp i inspiracje (30 min) – "Wszystko jest historią"
Wykład: Scenariusz to nie literatura – to „przepis” na film. Musi być pisany obrazami i dźwiękami.
Inspiracje z klasyki:
Wspomnienia i biografia: Sznury autentyzmu. * Przykład: "Amarcord" (reż. F. Fellini). Reżyser sięga po przejaskrawione, oniryczne wspomnienia z własnej młodości w Rimini, pokazując, że osobista historia jest najciekawszym tworzywem.
Zmyślenia i sny: * Przykład: "Tam, gdzie rosną poziomki" (reż. I. Bergman). Podróż starszego profesora, w której sny i wizje mieszają się z rzeczywistością, tworząc portret psychologiczny bohatera.
II. Budowa scenariusza – "Fundamenty Dramaturgii"
1. Bohater to akcja: Charakter postaci poznajemy nie po tym, co mówi, ale po tym, co robi w sytuacjach granicznych.
Przykład: "Casablanca". Rick Blaine twierdzi, że "nie nadstawia karku za nikogo", ale jego działania (pomoc Ruchowi Oporu) definiują go jako ukrytego idealistę.
2. Cel i Przeszkody:
Przykład: "Poszukiwacze zaginionej Arki".
Cel: Zdobyć Arkę przed Nazistami.
Przeszkody: Pułapki, węże, agenci Gestapo, czas.
3. Struktura Trójaktowa na przykładach:
Akt I (Ekspozycja): Przykład: "Ojciec Chrzestny". Wesele córki Vita Corleone. Poznajemy hierarchię rodziny, zasady ich świata i Michaela, który (początkowo) chce trzymać się z dala od interesów. Incydent wyzwalający: Zamach na ojca.
Akt II (Konfrontacja): Michael wchodzi w struktury mafijne, musi zabić Sollozzo i kapitana policji, uciekać na Sycylię. Napięcie rośnie.
Akt III (Rozwiązanie): Słynna scena chrztu i symultanicznych morderstw rywali. Michael staje się nowym Donem. Pełna przemiana bohatera.
III. Mój Pierwszy Logline – Warsztat Pracy
Logline to „haczyk” na producenta. Musi zawierać: Bohatera, Cel i Antagonistę/Konflikt.
Przykłady modelowych logline’ów z klasyki:
"Szczęki": Szeryf z lękiem przed wodą musi schwytać gigantycznego rekina ludojada, który terroryzuje nadmorski kurort, podczas gdy chciwy burmistrz odmawia zamknięcia plaż.
"Lot nad kukułczym gniazdem": Przestępca udaje niepoczytalność, by uniknąć więzienia, ale trafia do szpitala psychiatrycznego, gdzie musi stoczyć walkę o godność pacjentów z sadystyczną pielęgniarką.
"Pół żartem, pół serio": Dwaj muzycy, świadkowie mafijnej egzekucji, muszą uciekać z miasta w przebraniu kobiet, dołączając do żeńskiej orkiestry zmierzającej na Florydę.
IV. Pisanie sceny – "Pokazuj, nie opowiadaj"
Formatowanie i Język Filmu:
W scenariuszu nie piszemy: "Jan czuje się smutny". Piszemy: "Jan siedzi przy pustym stole, wpatrzony w pękniętą ramkę ze zdjęciem. Przeciera oko wierzchem dłoni".
Analiza prostej sceny:
Przykład: "Dwunastu gniewnych ludzi". Zwrócenie uwagi, jak poprzez same dialogi i drobne gesty w zamkniętym pomieszczeniu buduje się napięcie i różnicuje charaktery dwunastu postaci.
V. Podsumowanie – "Co dalej?"
Warsztaty to dopiero początek.
Etap Treatmentu: Rozpisanie emocjonalnej mapy filmu.
Rewriting: Jak mawiał Ernest Hemingway: "Pierwsza wersja czegokolwiek jest gówniana". Prawdziwe pisanie to poprawianie.
Zadanie domowe / Następny krok: Wybierz jedno intensywne wspomnienie z dzieciństwa. Spróbuj opisać je w formie Logline'u, a następnie rozpisz jedną scenę, w której to wspomnienie staje się kluczowym momentem dla fikcyjnego bohatera.
Komentarze
Prześlij komentarz